Wstęp
Podstawową cechą nowoczesnego społeczeństwa jest system oświaty zapewniający każdemu obywatelowi zdolność do takiego podejmowania decyzji w każdej sytuacji życiowej, aby te decyzje były optymalne z punktu widzenia interesów osobistych oraz interesów społeczeństwa. Wtedy mógłby on uczestniczyć we wszystkich dziedzinach życia społeczeństwa, w pracy, w rodzinie, w społeczności lokalnej, w organizacjach celowych, w polityce i gospodarce w taki sposób, że jego czynności będą podnosiły ogólną zdolność społeczeństwa do rozwoju. Możemy mówić o wielkim wyścigu czy współzawodnictwie narodów współczesnych, walczących coraz ostrzej o miejsce na ziemi, o możność wzrostu stopy życiowej, o lepsze życie pod każdym względem dla coraz większej liczby obywateli. Państwa socjalistyczne uznały za najważniejsze zadanie stałe podnoszenie poziomu zaspokojenia potrzeb swoich obywateli. Zakłada to nieustanny wzrost możliwości rozwojowych wszystkich dziedzin życia społeczeństwa, zaczynając od nauki i techniki, przez wszystkie działy gospodarki, do działalności kulturalnej, życia społeczności i grup, rodziny itp.